Algún día viaxaremos hacia ese lugar que creamos entre as dúas. Ise lugar onde non existen os ''nunca'' e un ''sempre'' é un verdadeiro infinito. Algún poderei expresarche todo o que realmente sinto, todo eso que consegues en min. É quizáis eu agora non son a persoa que ti mereces ter ao lado, pero por favor creéme que o que sinto cando estou contigo non o sinto con nadie máis, ... Que ti eres unha peza esencial na miña vida, e logo non podes comprobar como os sorrisos que teño cando estou contigo son verdadeiros, reais como as nosas mans unidas? Non podes ver, quizáis; como latexa o meu corazón cando a miña mirada e a túa chocan? Porque realmente amor, estou presa de ti e a espera de que me veñas cazar para sempre.